Τελικά καταλήγω στο ότι δεν είσαι σε θέση να αντιληφθείς καν τι γράφω. Δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς, λυπάμαι. Η αλλωτρίωση σου είναι ολοκληρωτική.
ΔΕΝ παίρνω σαν δεδομένο οτι φταίνε οι καταναλωτές για τις κακές συνθήκες εργασίας στην Κίνα και το Κονγκό όπως λες. Ούτε κατά διάνοια. Αυτό που παίρνω σαν δεδομένο (και που ισχύει, ανεξάρτητα απο το αν το δέχεσαι ή όχι) είναι το ότι, σε τελική ανάλυση, οι καταναλωτές ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ για τις κακές συνθήκες εργασίας στην Κίνα και στο Κονγκό, είτε γνωρίζουν τι συμβαίνει εκεί, είτε όχι, γιατί έχουν άλλες προτεραιότητες. Και αυτή ακριβώς η αδιαφορία είναι το δικό τους μερίδιο ευθύνης στην όλη κατάσταση, είτε το δέχεσαι είτε όχι. Όταν λοιπόν εσύ ο ίδιος, ενώ γνωρίζεις την εκμετάλευση και την εξαθλίωση των κινέζων εργατών της Foxconn, γυρίζεις και λες "δε θα σώσω εγώ τον κόσμο, είναι δουλειά άλλων" και ταυτόχρονα ανοίγεις το φτιαγμένο με κινέζικο ιδρώτα iPhone σου για να παίξεις ακόμα μια πίστα Angry Birds, δεν κάνεις τίποτε άλλο απο το καταδυκνύεις την αδιαφορία σου. Τι αξία έχει λοιπόν το να "βλέπεις την αδικία και να την λές" τη στιγμή που μένεις στα λόγια και δεν πράττεις, αφού πιστεύεις οτι δεν είναι δική σου δουλειά να κάνεις κάτι για αυτή την αδικία; Και σε τελική ανάλυση, ποιανού δουλειά είναι; Είσαι και εσύ ένας απο αυτούς που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλά δεν είναι διατεθειμένοι να αλλάξουν οι ίδιοι. Υποκρισία με όλη τη σημασία της λέξης. Συνέχισε λοιπόν να κατηγορείς "τα αφεντικά" για την εξαθλίωση των Κινέζων εργατών της Foxconn, και να αφήνεις στο απυρόβλητο τα εκατομμύρια των καταναλωτών που ζητάνε iPhone εδώ και τώρα. Συνέχισε να διαμαρτύρεσαι για τη αδικία της εκμετάλλευσης ανθρώπου απο άνθρωπο, αφήνοντας παράλληλα στο απυρόβλητο τα εκατομμύρια των καταναλωτών που επωφελούνται απο την εκμετάλλευση αυτή. Συνέχισε να μουτζώνεις τους 300 της Βουλής που μας έφεραν σε αυτό το χάλι, αφήνωντας στο απυρόβλητο τα εκατομμύρια των Ελλήνων που τους ψηφίζουν και τους στέλνουν στην Βουλή συνεχώς και αδιαλείπτως 30 χρόνια τώρα. Δεν είσαι μόνος. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Επανέρχομαι λοιπόν στο αρχικό ερώτημα: Τι αξία έχουν για σένα 1 εκατομμύριο εξαθλειωμένοι Κινέζοι εργάτες που δουλεύουν 12 ώρες, 7 ημέρες την εβδομάδα, στις χειρότερες δυνατές συνθήκες, για να κατασκευάσουν το iPhone που χρησιμοποιείς; Αν έχουν έστω και την παραμικρή αξία, και αν θες να είσαι εντάξει με την συνείδηση σου αφού γνωρίζεις πολύ καλά την κατάσταση τους, τότε θα πρέπει να πετάξεις το iPhone σου απο το παράθυρο, αηδιασμένος. Αλλά δεν πρόκειται να το κάνεις, γιατί πολύ απλά το iPhone έχει για σένα μεγαλύτερη αξία απο 1 εκατομμύριο εξαθλειωμένους Κινέζους. Στο κάτω - κάτω, δεν είναι δική σου δουλειά να τους σώσεις απο την εξαθλείωση τους, έτσι; Πάμε τώρα να παίξουμε Pop Corny και ας αφήσουμε κατα μέρος αυτή την δυσάρεστη συζήτηση. Α, και αυρίο να θυμηθούμε να ρίξουμε πάλι μια διαμαρτυρία για τα άτιμα τα αφεντικά που καταπιέζουν τους εξαθλειωμένους Κινέζους...
Έκατσα και έγραψα ένα κατεβατο, αλλα μετα το ξανά εσβησα! Δεν αξίζει τον κόπο... Ο καθένας είναι άξιος της μοίρας του όπως ειπώθηκε και πιο πάνω!
Τελευταία επεξεργασία από: MaleBuffy, 05/02/2012 - 16:41